88 - امام باقر عليه السلام از جدش امير مؤمنان ( ع ) چنين نقل مىكند كه فرمود : ( 573 . ) . در روى زمين دو امان و وسيله نجات از عذاب الهى بود كه يكى از آنها برداشته شد ، دومى را دريابيد و به آن چنگ زنيد . اما امانى كه بر داشته شد رسول اللّه بود ، و اما امانى كه باقى مانده استغفار است ، خداوند تعالى مىفرمايد ، « خدا آنها را عذاب نمىكند تا تو در ميانشان هستى و خداوند آنها را هرگز عذاب نمىكند در حالى كه استغفار مىكنند » « 1 » . سيد رضى اضافه مىكند : كه اين يك نمونه از بهترين استفاده‌ها و لطيف . ترين استنباطها از آيات قرآن است . 89 - كسى كه ميان خود و خدا را اصلاح كند ، خداوند ميان او و مردم را اصلاح خواهد نمود ، و كسى كه امر آخرتش را اصلاح كند خدا امر دنيايش را اصلاح خواهد كرد ، و كسى كه از درون جانش واعظى داشته باشد خداوند حافظى براى او قرار خواهد داد : ( 574 . ) 90 - فقيه و عامل كامل آن كسى است كه مردم را از رحمت الهى نوميد نكند ، و از لطف و محبت او مأيوس نسازد ، و از مجازات‌هاى غافلگيرانهء او ايمن ننمايد ( 575 . ) 91 - اين قلبها خسته و افسرده مىشوند همچون بدنها ، براى رفع ملالت آنها لطائف حكمت‌آميز زيبا و جالب انتخاب كنيد . ( 576 . ) 92 - پست‌ترين دانشها آن است كه تنها روى زبان متوقف شود ، و برترين دانشها آن است كه در اعضاء و اركان بدن آشكار گردد . ( 577 . ) 93 - هيچيك از شما نگويد « خداوندا به تو پناه مىبرم از امتحان شدن » ، زيرا هيچكس نيست مگر اين كه امتحانى دارد ( 578 . ) . ولى كسى كه مىخواهد . . .

--> 1 - سورهء اعراف ( 7 ) ، آيهء 164 .